Sudecki Włóczykij tym razem kieruje nas na Dobrošov, wzniesienie o wysokości 624 m n.p.m., choć sama nazwa odnosi się tu do znacznie większego obszaru niż tylko jeden szczyt. Wycieczkę rozpoczynamy w Dobrošovie, dzielnicy przygranicznego Nachodu. Na południowym krańcu zabudowań, przy ostrym zakręcie drogi, znajduje się duży, bezpłatny parking, gdzie zostawiamy samochód.
Po przejściu przez jezdnię ruszamy szeroką ścieżką przez rozległą polanę w stronę pierwszego celu Grupy Warownej Dobrošov. To element czechosłowackiej linii umocnień budowanej przed II wojną światową w celu ochrony granicy z Niemcami. Pierwszym obiektem jest artyleryjski bunkier Zelený. W jego pobliżu mieszczą się kasy, ponieważ cały kompleks można zwiedzać, ale poza sezonem zimowym. Nawet oglądany tylko z zewnątrz robi duże wrażenie, a tablice informacyjne dostępne są również w języku polskim.
Następnie łagodnie podchodzimy na niewielkie wzniesienie, gdzie stoi kolejny bunkier o nazwie Můstek. Z tyłu obiektu znajdują się schody prowadzące na dach, z którego rozciągają się szerokie panoramy. Przy dobrej widoczności można dostrzec m.in. Śnieżkę, dzisiejszy cel wycieczki Dobrošov oraz wiele innych sudeckich szczytów. Dalej trasa prowadzi przez otwartą łąkę do ostatniego bunkra piechoty Jeřáb.
Stąd kierujemy się już w stronę schroniska Jiráskova chata, które powstało w 1895 roku i było później kilkukrotnie przebudowywane. Droga do schroniska wiedzie malowniczymi łąkami, idealnymi na spokojny spacer. Przy obiekcie znajduje się wieża widokowa, jednak wejście jest płatne, a że widoków po drodze nie brakowało, tym razem rezygnujemy. W schronisku przybijamy pieczątkę, kupujemy pamiątki, a miłym akcentem jest możliwość zapłaty w złotówkach.
Przed budynkiem stoi tabliczka z nazwą Dobrošov–Jiráskova ch. i wysokością 620 m n.p.m., jednak właściwy wierzchołek znajduje się około 200 metrów dalej, na niewielkiej kępie drzew pośrodku pola. Korzystając ze zmrożonej ziemi, podchodzimy w to miejsce, wchodząc na pole między instalacją z antenami oraz krzyżem poświęconym czeskim żołnierzom poległym w obu wojnach światowych. Na szczycie znajduje się betonowy krąg z tyczką geodezyjną, bez klasycznej tabliczki szczytowej.
Po pamiątkowym zdjęciu wracamy do auta, schodząc asfaltową drogą przez wieś, gdzie również można znaleźć dodatkowe miejsca parkingowe. Choć wycieczka jest krótka, okazuje się bardzo interesująca i różnorodna. Całość zajęła nam około półtorej godziny spokojnego spaceru, choć bez problemu można ją przejść znacznie szybciej. Jako zdjęcie potwierdzające zdobycie szczytu, zrobiliśmy malutki kolaż z obu miejsc, czyli tabliczki szczytowej jak i wierzchołek z mapy.
Wszystkie wpisy z tego rejonu
- Pogórze Orlickie – Dobrošov 624 m n.p.m.
- Pogórze Izerskie – Ciasnota 401 m n.p.m., Stożek Perkuna
- Pogórze Orlickie – Hušák 626m n.p.m.
- Pogórze Izerskie – Wzgórza Radomickie – Zamkowa Góra 384 m n.p.m.
- Pogórze Łużyckie – Czerneboh 561 m n.p.m.
- Pogórze Łużyckie – Löbauer Berg 448 m n.p.m.
- Pogórze Kaczawskie – Wleń, Tarczynka 422 m n.p.m
- Wzgórza Niemczańsko – Strzelińskie – Gromnik 393 m n.p.m.
- Kotlina Liberecka – Prosečský hřeben 593 m n.p.m.
- Grzbiet Jesztiedsko-Kozakowski – Kozakov 744 m n.p.m.